ГЛАС РАЗУМА

 Rođen je 15. juna 1950. godine u Koprivnici, sa Partizanom je osvojio dve titule, 1976. i 1978. godine. Počeo da trenira u Partizanu kao dvanaestogodišnjak, a prvotimac je od sezone 1971/72. Bio je u klubu do 1978. kada kao jedan od prvih stranih fudbalera u Engleskoj, prelazi u Sautempton, gde će postati legenda i jedan od najcenjenijih igrača u isotriji kluba. Po završetku igračke, započeo je trenersku karijeru. Kratko vreme proveo je u Jedinstvu iz Brčkog, a jednu polusezonu trenirao je Mačvu. Kao pomoćnik Momčilu Vukotiću, u sezoni 1988/89 učestvovao u osvajanju Kupa maršala Tita nakon pune 32 godine, da bi nakon Mocine ostavke u jesen 1989. postao prvi trener Partizana. Debitovao je na klupi u čuvenom revanš meču prvog kola Kupa pobednika kupova, protiv slavnog Seltika. Sa Golcem kao trenerom, Partizan je igrao atraktivan i napadački fudbal, pa se iz tog vremena pamte neke od najspektakularinijih utakmica u novijoj istoriji Partizana, poput pomenutog meča sa Seltikom, prva ut...

 Nenad Stojković je rođen 26. maja 1956. godine u Širokom kod Prizrena, sa Partizanom je osvojio 3 titule šampiona - 1976, 1978 i 1983. godine. Došao je u Partizan sa 16 godina, a za prvi tim debitovao je kao osamnaestogodišnjak, u sezoni 1974/75. Naredne beleži 14 prvenstvenih nastupa (uglavnom ulazeći sa klupe) i osvaja svoju prvu titulu sa Partizanom, da bi od sezone 1976/77 postao starter i igrač bez kog se prosto nije mogao zamisliti tim Partizana. Tako će biti i narednih 7 godina, sve do odlaska iz kluba. Igrao je na poziciji centarhalfa, ponekad i beka, bio je brz, elegantan i odlično igrao glavom. Iz Partizana je otišao 1984. godine, u Monako, a nakon Monaka je igrao i za Monpelje, Miluz, Nansi i Amien, u kome se oprostio nakon sezone 1991/92. Bio je konstantan i vrlo retko je propuštao utakmice, u Partizanu 3-4 po sezoni u proseku, ne računajući boravak u vojsci, a u prvih 7 godina u Francuskoj, nijedan jedini put nije odigrao manje od 32 utakmice. Jednostavno, gde god je ...

 Predrag Mijatović je rođen 19. januara 1969. u Podgorici, a sa Partizanom je osvojio titulu prvaka 1993. godine, kao i Kup Jugoslavije 1992. godine. Bio je veliki igrač, ali i gospodin, uvek korektan, odmeren, elokventan i teško da ima navijača Partizana koji ne bi voleo da ga jednog dana vidi na nekoj funkciji u našem klubu. Bez dileme najveće fudbalski ime i najbolji fudbaler koji je igrao u Partizanu barem u poslednjih 50 godina. Peđa Mijatović je fudbal počeo da trenira u ekipi Koma, nastavio u Mladosti, a afirmisao se u Budućnosti iz koje je u Partizan prešao u zimskom prelaznom roku sezone 1989/90. Kako to slučaj često namesti, Mijatović je svoj debi za Partizan imao upravo protiv Budućnosti, kada je postigao i svoj prvi gol u crno - belom dresu. Proveo je tri i po sezone u Partizanu i sve vreme bio suvereno najbolji igrač ekipe, golgeter i vođa na terenu. Oprostio se od Partizana sa titulom u sezoni 1992/93, a godinu dana ranije osvojio je i Kup Jugoslavije. Iz Partizana je...

 Mateja Kežman je rođen 12. aprila 1979. godine u Zemunu, a sa Partizanom je osvojio titulu šampiona u sezoni 1998/99. Za reprezentaciju Jugoslavije (Srbije i Crne Gore) odigrao je 49 utakmica i postigao 17 golova. Jedan je od onih čija je reprezentativna karije okončana posle debakla od Argentine na Svetskom prvenstvu u Nemačkoj. Bilo mu je tada svega 27 godina i, s obzirom na solidne igre bar još u naredne dve sezone, mislim da je mogao još dosta da pruži reprezentaciji, ali više nije bio pozivan. Nekad se zvala Ljutice Bogdana, a sad se zove Mateje Kežmana...Baš kao i otac Zlatko, dugogodišnji golman Galenike (Zemuna) i junak stiha koji su "grobari" nekada davno spevali, fudbal je počeo da uči u Zemunu i to kada mu je bilo svega 7 godina. Mlad je bio (17 godina) i kada je napustio matični klub i započeo kaljenje po klubovima širom Srbije. Radnički iz Pirota, Loznica, Smederevo, ovde je Mateja Kežman sticao iskustvo u seniorskom fudbalu, dok nije, kao još uvek vrlo mlad, bi...

 Savo Milošević je rođen 2. septembra 1973. godine u Bijeljini, sa Partizanom je osvojio titule 1993. i 1994. godine, kao i kup Jugoslavije 1994. godine. Kao trener Partizana, osvojio je kup Srbije 2019. godine. Došao je u Partizan kao četrnaestogodišnjak iz Bijeljine, a bez obzira na veliki potencijal, na debi za prvi tim sačekao je sve do 1992. goidne, kada je nedelju dana pre svog 19. rođendana ušao u igru u kup utakmici protiv Mladosti u Lučanima. U naredne dve sezone jedan je od najboljih igrača ekipe i oba puta prvi strelac lige. Mada je sa 78 golova na 119 takmičarskih utakmica jedan od najboljih strelaca Partizana svih vremena, odnos između Save Miloševića i navijača nikada nije bio idiličan. Često je, prečesto s obzirom na igre i učinak na terenu, bivao izviždan ili pak počašćivan sa tribina pogrdnim skandiranjem, i ta je njegova relativna nepopularnost kod navijača Partizana jedna teško objašnjiva pojava. Kako god, Savo Milošević sigurno je u uskom krugu najboljih igrača ...

 Aleksandar Trifunović je rođen 13. maja 1954. godine u Planinici podno Kopaonika, a sa Partizanom je osvojio tri titule šampiona - 1976, 1978 i 1983. godine. Ponikao u kraljevačkoj Slogi, u Partizan je došao početkom 1976. godine, odmah po odsluženju vojnog roka. Debitovao je u finišu sezone i odigrao 8 utakmica do kraja, doprinevši osvajanju dugo čekane titule šampiona. U narednim sezonama, Aca Trifunović, uglavnom na poziciji defanzivnog veznog igrača, standardni je član startnih jedanaest i sve vreme jedan od najboljih igrača Partizana. Bez preterivanja, jedan od simbola kluba u drugoj polovini sedamdesetih i na početku osamdesetih godina. Iz Partizana je otišao 1983. godine, u italijanski Askoli, za koji će vrlo uspešno igrati 4 sezone. Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao je 11 utakmica i postgao dva gola.

 Dževad Prekazi je rođen 18. avgusta 1957. godine u Kosovskoj Mitrovici, sa Partizanom je osvojio tri titule - 1976, 1978. i 1983. godine. Karijeru je počeo u Remontu iz rodne Kosovske Mitrovice, a u Partizan je došao kao osamnaestogodišnjak, 1975. godine. Za prvi tim je debitovao u finišu te šampionske sezone, a od naredne postaje i starter. Bio je odličan tehničar i dribler, ali najpoznatiji je bio po razornom šutu, možda najjačem u tadašnjem jugoslovenskom fudbalu. Za Partizan je igrao do decembra 1983. godine, kada, zbog sukoba sa upravom kluba, prelazi u splitski Hajduk, što je bila svojevrsna senzacija u to vreme. Mada, kako je trener Hajduka tada bio Ante Mladinić, kod kog je Prekazi odigrao svoje najbolje sezone u Partizanu, ovaj transfer i nije bio toliko iznenađujuć. Ako je Prekazi već morao iz Partizana, odlazak u klub njegovog bivšeg trenera, bio je najmanje bolno rešenje za njega.  U Split je prešao nakon sukoba sa upravom Partizana, što je u to vreme bila velika ...

Milutin Šoškić je rođen 31. decembra 1937. godine u Jablanici kod Peći, sa Partizanom je osvojio 4 titule (1961,1962,1963,1965) i igrao u finalu Kupa evropskih šampiona 1966. godine. Najbolji golman Partizana i jedan od najboljih jugoslovenskih golmana svih vremena. Fudbal počeo da trenira u Crvenoj zvezdi, kao 11-godišnjak, ali se posle svega nekoliko meseci preselio u Partizan. Bio je kapiten čuvenih Partizanovih beba, a debi u prvom timu imao je u velikoj pobedi Partizana nad Realom od 3:0, u revanš meču četvrtfinala prvog Kupa evropskih šampiona. Šole će učestvovati u osvajanju sve četiri titule početkom šezdesetih godina, kao i u pohodu na finale Kupa šampiona 1966. godine uvek kao jedan od najboljih i najstandardnijih u ekipi. Početkom 60 - tih, postavio je klupski rekord, sa čak 92 uzastopno odigrana prvenstvena meča - poslednjih 15 u sezoni 1959/60, zatim sve utakmice u šampionskim sezonama 1960/61 (22), 1961/62 (22) i 1962/63 (26), te prvih 7 mečeva u sezoni 1963/64. Reprezent...

Bruno Belin je rođen  16. januara 1929. godine u Zagrebu, nastradao 20. oktobra 1962 i sahranjen u Beogradu. Osvojio je kao igrač tri kupa, 1952, 1954. i 1957, kao i titule 1961. i 1962. godine. Od strane navijača Partizana, izabran u idealan tim svih vremena. Bruno Belin, jedan od najboljih jugoslovenskih bekova svog vremena, u Partizan je došao 1951. godine, nakon služenja vojnog roka. U klubu je ostao 12 sezona, sve do 1962. godine. Osim u poslednjih nekoliko sezona, kada je kao veteran prepustio mesto u startnoj postavi mlađima, skoro sve vreme bio je standardan i nezamenjiv član prve postave. Osvojio je tri kupa sa Partizanom, 1952, 1954. i 1957. godine, a učestvovao je i u osvajanju titula 1961. i 1962. godine. Od aktivnog igranja oprostio se u pobedi protiv Sarajeva,u poslednjoj utakmici sezone 1961/62, kada ga je, u 40. minutu meča, zamenio Velimir Sombolac. Belin je u periodu od 1952. do 1959. nasupio 25 puta za reprezentaciju Jugoslavije. Nakon završetka igračke, u omladi...

 Joakim Vislavski je rođen 7. decembra 1940. godine u Vrbasu, a umro je 10. septembra 2014. godine u Vrbasu, a sa Partizanom je osvojio 4 titule prvaka, 1961, 1962, 1963. i 1965. godine. Karijeru je počeo u rodnom Vrbasu, u ekipi Radnika, a u Partizan je od sezone 1959/60. Učestvovao je u osvajanju sve 4 titule u 60 - im godinama, a dao je svoj doprinos, sa tri nastupa, i u pohodu na finale Kupa šampiona. Svih ovih decenija nakon najvećih Partizanovih uspeha, Vislavski je nekako bio zaboravljen, a njegov učinak pomalo potcenjen u odnosu na najveće zvezde tima iz tih godina. Što je bila nepravda prema ovom fudbalskom majstoru, koji je apsolutno punopravni član te generacije, najuspešnije u istoriji kluba. Više puta pozivan je u reprezentaciju, bio nekoliko puta rezerva, ali debitovao nije. Iz Partizana, Vislavski je, zajedno sa klupskim drugom i svojim kumom, Radoslavom Bečejcem, otišao u ljubljansku Olimpiju, za, u to vreme, vrlo ozbiljan novac. Posle dve sezone u Olimpiji, kra...

 Lazar Radović je rođen u Podgorici 13. novembra 1935. godine. Sa Partizanom je osvojio 4 titule prvaka, a za reprezentaciju Jugoslavije nastupio je 7 puta. Bio je i učesnik Olimpijskih igara u Tokiju, 1964. godine. Nakon tri odlične prvoligaške sezone i 40-ak postignutih golova u Budućnosti, u leto 1958. godine, došao je u Partizan, ali je pravo nastupa stekao tek u prolećnom delu sezone. Provešće u našem klubu 7 godina, zabeleživši preko 100 takmičarskih nastupa, uz učešće u osvajanju sve 4 titule šampiona u tom periodu. Iz Partizana je otišao 1965. godine, i to u grčkku Trikalu, odatle u holandski Xerxes, a zatim u PSV Ajndhoven, za koji će, i to standardo, igrati od 1968. do 1972. godine, uz preko 130 nastupa za holandskog velikana. Nakon završetka igračke karijere, radio je u Filipsu, a dugo godina bio je i diretkor njihovog predstavništva u Srbiji. Takođe, od juna 1977. pa do jula 1978. godine, bio je generalni sekretar našeg kluba.

  Velimir Sombolac rođen je 27. februara 1939. u Donjoj Ljubiji kod Prijedora, a umro u Bosanskoj Gradišci, 22. maja 2016. godine. Sa Partizanom je osvojio 4 titule prvaka, a za reprezentaciju Jugoslavije, odigrao je 5 utakmica i osvojio olimpijsko zlato u Rimu 1960 godine. Fudbal je počeo da trenira u banjalučkom BSK -u, odakle je sa 18 godina prešao u veći i poznatiji klub iz Banja Luke, Borac. Dobrim igrama u Borcu, stekao je status omladinskog reprezentativca Jugoslavije. Na pripremama za jednu utakmicu omladinske reprezentacije u Nišu, bio je zapažen od strane Partizanovih fudbalera, takođe članova reprezentacije. Na njihovu preporuku, u Niš su doputovali vodeći ljudi Partizana i ponudili talentovanom igraču da pređe u naš klub. Što je mladi Sombolac, iako navijač najvećeg rivala Crvene zvezde, i prihvatio, te tako u leto 1959. godine, postao član našeg kluba. Igrao je za Partizan vrlo dobro narednih 6 sezona, i dao značajan doprinos u osvajanju sve 4 titule prvaka u tom perio...

 Aleksandar Jončić – Aca rođen je 9. aprila 1935. godine u Trsteniku u kući skromne, ali ugledne trsteničke porodice (otac Blagoje i majka Jelisaveta). Osnovnu školu i malu maturu je završio u rodnom gradu u zgradi stare trsteničke gimnazije. Prve korake sa loptom je, kao i mnogi Trsteničani, napravio na popularnom "vašarištu", igralištu kraj Zapadne Morave. Po odlasku u srednju školu u Kragujevac, postaje član FK Radničkog iz Kragujevca i u njemu igra (prvo na mestu beka, a posle kao centarhalf) nepunu godinu. Uz malu "fudbalsku aferu", 1955. godine se obreo u istoimenom klubu, ali sada u Nišu. Već u Radničkom iz Niša, biva zapažen od stručnjaka na utakmici reprezentacije Niša i B-reprezentacije Jugoslavije, jer je u mnogim duelima sa tadašnjim reprezentativcima (I. Toplakom) izlazio kao pobednik. To nije moglo da promakne iskusnom stručnjaku Aci Atanackoviću, koji ga odmah preporučuje Partizanu u koji prelazi septembra 1956. godine. Aleksandar Jončić je u dresu Pa...

 Milan Gica Damjanović je rođen u Kninu, 15. oktobra 1943. godine, a umro u Beogradu, 23. maja 2006. godine.  Sa Partizanom je osvojio dve titule prvaka - 1963. i 1965. godine, a bio je i deo tima koji je stigao do finala Kupa evropskih šampiona 1966. godine. Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao je 7 mečeva, uključujući i sva tri (Engleska i dva puta Italija) na finalnom turniru Evropskog kupa nacija, 1968. godine. U Partizanu je od svoje trinaeste godine, prošao je dakle sve selekcije, dok u sezoni 1962/63 nije debitovao za prvi tim. Igrao je vrlo često, otprilike na polovini utakmica, u narednih nekoliko sezona, da bi od sezone 1966/67 postao standardan u prvoj postavi i jedan od najbitnijih igrača Partizanove odbrane. Igrao je levog beka i bio vrhunski tehničar, odličan taktičar i igrač visoke fudbalske inteligencije. U Partizanu je bio sve do 1971. godine, kada je prešao u francuski Anže, u kome je ostavio dubok trag i za koji je u 5 sezona odigrao preko 160 utakmica. Pos...

 Dimitrije Davidović, igrač sredine terena iz perioda slavnih „Partizanovih beba“, rođen je 1944. godine u Beogradu.  Prošao je kompletnu Partizanovu školu a prvotimac je postao 1962. godine. S Partizanom je osvojio dve titule prvaka Jugoslavije (1962/63, 1964/65) i kao što je pomenuto, bio je član ekipe koja je došla do finala Kupa evropskih šampiona, 1966. godine. Karijeru vrlo rano nastavlja u inostranstvu, igrajući prvo u Americi, a zatim u Holandiji i Belgiji, za NEC i Lierse, a završava je u San Hozeu. Posle fudbalske karijere, odlazi u trenerske vode i od 1980. trenira niz klubova u Belgiji – Antwerp, Lierse, Kortrijk, Lokeren, Beerschot, a kasnije mahom radi na Bliskom istoku. 

 Ivan Ćurković je rođen 15. marta 1944. godine u Mostaru, a sa Partizanom je osvojio titulu 1965. godine i bio deo tima koji je igrao u finalu Kupa šampiona 1966. godine. Za reprezantaciju Jugoslavije, branio je na 19 utakmica. Kada se navijači Partizana izjašnjavaju o najboljim golmanima u istoriji svog kluba, gotovo listom na prvo mesto stavljaju Milutina Šoškića. I isto tako, skoro obavezno broj dva na listi najboljih bude Ivan Ćurković. Karijeru je počeo u Veležu, i već sa 17 godina bio prvi golman mostarskog ligaša. Bio je još uvek vrlo mlad, pogotovo za golmana (20 godina) kada je 1964. godine prešao u Partizan, a kako je Šoškić u to vreme služio u JNA, Ćurković je odmah dobio priliku i u prve dve sezone u dresu sa Partizanovim grbom nakupio 40 - ak nastupa i bio vrlo zaslužan za titulu osvojenu 1965. godine. A nakon odlaska Šoškića u inostranstvo, postao je starter i praktično nezamenjivi broj 1 crno - belih, i bio to sve do odlaska iz kluba, 1972. godine. Tih godina, nakon ...

 Ljubomir Mihajlović je rođen 4. septembra 1943. godine u Beogradu, sa Partizanom je osvojio tri titule prvaka - 1962, 1963. i 1965. godine, i igrao u finalu Kupa evropskih šampiona, 1966. godine. Za reprezentaciju Jugoslavije nastupio je 6 puta. Jedna od Matekalovih "beba", prvotimac Partizana je od sezone 1961/62, a od sledeće, pa sve do odlaska iz kluba, standardni je član startnih 11 i igrač koji vrlo retko izostaje iz tima. Igrao je u odbrani, uglavnom na poziciji levog beka (kasnije i centarhalfa), i činio sa Fahrudinom Jusufijem ponajbolji bekovski par u jugoslovenskom fudbalu. Osvojio je tri titule šampiona sa Partizanom, i bio deo tima (5 nastupa) koji je stigao do finala Kupa evropskih šampiona 1966. godine. I posle Brisela, Ljuba Mihajlović je ostao u klubu, i još 4 sezone (1968/69 je, doduše, najvećim delom proveo u JNA) nosio je dres Partizana. Otišao je 1970. godine u Olimpik iz Liona, gde će se zadržati punih 7 sezona i odigrati čak 233 prvenstvene utakmice. Os...

 Fahrudin Jusufi je rođen 8. decembra 1939. godine u mestu Zli Potok, na Kosovu, a umro 9. avgusta 2019. godine u Beogradu. Sa Partizanom je osovjio 4 titule prvaka Jugoslavije (1961, 1962, 1963. i 1965. godine) i igrao u finalu Kupa šampiona 1966. godine. Od strane navijača, izabran je u idealan tim Partizana svih vremena. Došao je u Partizan kao petnaestogodišnjak iz trećeligaša Pobede i vrlo brzo, sa nepunih 18 godina, debitovao je za prvi tim. Od naredne sezone, 1958/59, zauzima mesto u startnih jedanaest i ne ispušta ga sve do odlaska iz Partizana. Odlikovala ga je u igri vrlo solidna tehnika i ofanzivnost, po čemu je bio jedan od prvih bekova u jugoslovenskom fudbalu. Igrao je za Partizan sve do sezone 1965/66, nakon koje je otišao u Ajntraht iz Frankfurta, u kome je odigrao 4 odlične sezone. Posle Ajntrahta igrao je za nižerazredne klubove Germaniju iz Visbadena, te austrijski Dornbirn u kome je bio igrač - trener. Za reprezentaciju Jugoslavije, Jusufi je odigrao 55 utakmica...

 Rođen je 5. februara 1933. godine u Bajinoj Bašti, a umro 28. januara 2003. godine u Beogradu. Osvojio je kao igrač dva kupa, 1954. i 1957. godine, a kao trener titulu 1983. godine. Od strane navijača Partizana, izabran u idealan tim svih vremena. Možda najveći talenat jugoslovenskog fudbala ikada. Fudbal je počeo da trenira u FK Bor, a kao 18-godišnjak zaigrao je za omladinsku reprezentaciju, koja je nastupala na evropskom prvenstvu u Kanu. Naša reprezentacija osvojila je titulu šampiona, a Miloš Milutinović proglašen je jednoglasno najboljim igračem turnira. On je u četvrfinalu, protiv domaćina Francuske (3:0) postigao dva gola, u polufinalnoj pobedi nad Ircima od 2:1, bio je strelac jednog gola, a ponovo je postigao dva pogotka u finalu i pobedi nad Austrijom od 3:2. Dan nakon finala u tekstu objavljenom u listu “L’Ekip” najbolji igrač šampionata nazvan je ‘Plavom čigrom’, pa je tako Milutinović dobio nadimak po kojem će biti upamćen i dugo nakon okončanja igračke karijere. Zve...

 Saša Ilić (Požarevac, 30. decembar 1977) srpski je fudbalski trener i bivši fudbaler. Najveći period igračke karijere je proveo u beogradskom Partizanu. Igrao je u veznom redu. U Partizan je došao kao dečak od 9 godina (iz BSK-a), a nakon što je prošao kompletnu Partizanovu školu, za prvi tim debitovao je u sezoni 1996/97, u pobedi nad čačanskim Borcem od 10:0, ušavši u igru u 55. minutu umesto kapitena Ivana Tomića. Tomić je na kraju sezone otišao iz Partizana, a Saša Ilić će od naredne ne samo zauzeti svoje mesto u prvih 11, već i zadužiti kapitensku traku. U narednih 6 i po godina, Saša Ilić će redovno biti najbolji ili jedan od najboljih igrača Partizana, osvojivši u tom periodu 4 šampionske titule (1996/97, 1998/99, 2001/02, 2002/03) i 2 kupa (1997/98, 2000/01). U poslednjoj sezoni prve "faze" Ilićeve karijere u Partizanu, napravljen je i veliki uspeh plasmanom u Ligu šampiona, za šta su i kapitenove zasluge bile ogromne. Na kraju jesenjeg dela sezone 2003/04, Saša Ilić...